Maaf . Entri sedih . Tak tahu kenapa rasa macam mahu tulis cerita ini .
***
9 Sept 2006 , petang .
Hari itu aku keluar dengan kawan-kawan . Balik , buka kasut merata , terjah katil . Main-main mesej dengan kawan lagi . Masa itu , dengar Abah bagi salam . Ohh , Abah dah balik . Nampak muka Abah penat sangat hari tu . Aku tegur Abah , senyum dekat Abah tapi tak salam pun tangan Abah macam biasa aku buat sebab aku penat . Malas nak bangun . Abah pun balas senyum , tanya aku dah makan ke belum . Aku jawab , sudah . Dengan kawan-kawan tadi . Ohh lupa . Aku tidur bilik emak . Sebab rumah aku ada dua bilik aje . Lepas tu , Abah solat . Habis solat , abah siap-siap nak keluar balik . Aku tanya , mana Abah nak pergi mana ? Abah jawab , nak pergi rumah Kak Su (kakak nombor dua) dekat Selayang . Aku cuma "ohh" kan aje . Abah cakap dengan aku , "Nor Atiqah , jaga diri tau . Jaga solat ." Aku cuma jawab okay . Lepas tu , Abah terus gerak keluar naik motor cikainya . Aku tengok je . Aku intai dari tingkap . Dalam hati , aku merungut kenapa Abah keluar cepat sangat , tak sempat nak salam cium tangan .
***
Malam tu , aku lepak kat ruang tamu tengok tv . Mak tidur awal sebab mak kata tak sedap hati . Mak nak tidur . Berapa minit lepas tu , dalam jam 10.30 , Abang As (sepupu) balik rumah . Cemas . Terus masuk bilik mak yang dia tak pernah-pernah buat . Biasanya Abang As akan panggil mak , dan mak keluar dari bilik . Kali ini , Abang As terus masuk bilik . Bisik dekat mak , "Makcik , pakcik excident . Dekat selayang . Teruk . Sekarang dekat ICU ." Mak terkejut gila . Dan aku rasa cuak masa tu . Kami terus bersiap dan gerak ke Hospital Besar Selayang . Masa kami dah sampai ke ICU , ramai dah saudara yang ada . Aku masuk tengok Abah sama-sama dengan Along . Aku masuk , hening . Jalan depan sikit lagi , nampak Abah tengah baring . Bengkak . Teruk . Aku meraung satu ICU . Along pun nangis . Along tak tahu nak pujuk aku . Aku peluk abah , tak sangka benda ni jadi , sekelip mata . Walhal , baru petang tadi aku jumpa Abah .
***
Abah makin sembuh . Mungkin berkat mak dan saudara yang lain baca Yassin . Abah nampak tenang . hari-hari ada saudara yang ziarah . Aku gembira . Hari-hari aku cium tangan Abah . Cium pipi Abah . Baca Yassin untuk Abah .
***
16 Sept2010
Abah kritikal balik . Abah koma . Abah tak sedar dah seminggu . Doktor periksa . Lama . Bila doktor keluar , dia jumpa dengan mak . Dia cakap , Abah kena jangkitan kuman . Aku terus pergi dekat Abah , minta ampun , meraung macam mana pun , aku tahu masa Abah dah nak sampai . Janji dia dengan Allah sampai situ je . Aku peluk Abah . Masa itu , baru aku teringat pesan terakhir Abah . Jaga diri , jaga solat . Masa mak minta ampun dengan Abah , nampak air mata Abah jatuh kat pipi kanan . Sedih sangatlah . Aku meraung semahu-mahu . Abah pun pergi ..
*Abah tinggalkan Tiqah . Tiqah sayang Abah . Abah suka manjakan Tiqah . Mana-mana lelaki pun tak boleh layan Tiqah macam Abah layan Tiqah . Mungkin Tiqah cuma akan cinta lelaki yang boleh layan Tiqah , manjakan Tiqah , faham Tiqah macam Abah . Mana-mana Tiqah pergi pun Abah ada sebab Tiqah kan Nor Atiqah Binti Amirruddin .
-Menangis tak hengat masa post entri ni . Plus , tengah sunyi .